امروزه رسانه یکی از مهمترین ابزارهای اثرگذاری در جامعه محسوب میشود که نقش به سزایی در زندگی فردی و اجتماعی بازی میکند. رسانهها برای اثرگذاری دقیقتر و منظمتر، سیاستهای مشخص و معینی را وضع میکنند. مبانی نظری این موضوع که ذیل سیاستگذاری رسانهای مطرح میشود میبایست بهصورت دقیق و کاربردی موردبررسی قرار گیرد. معمولاً دو نوع رویکرد سنتی و نوین به سیاستگذاری رسانهها وجود دارد که اتخاذ هرکدام یک از این رویکردها میتواند مزایا و معایبی را به دنبال داشته باشد. در پژوهش پیش رو که با روش کتابخانه ای و تحلیل مضمون صورت گرفته است، به ابعاد و مؤلفههای این سیاستها پرداخته، و سعی شده است بهصورت تطبیقی با صداوسیما مقایسه گردد و در ادامه دیدگاههای مقام معظم رهبری بهعنوان سیاستگذار اصلی سازمان صداوسیما در این حوزه مورد بررسی قرارگرفته است. در نهایت در دسته بندی ای ماموریت، الزامات ماموریت، اهداف، راهبردهای اجرایی و آسیب شناسی استخراج گشته است.
عمیدی مظاهری، نوید. (1400). تأملی در مفاهیم و مبانی سیاستگذاری رسانه با نگاهی به صداوسیما، بررسی نظرات رهبر معظم انقلاب در سیاستگذاری صداوسیمای تراز. پژوهشنامه فرهنگ و رسانه (نامه فرهنگ و ارتباطات)، 5(2)، 191–221. https://doi.org/10.30497/lcc.2022.239523.1012
MLA
عمیدی مظاهری، نوید. "تأملی در مفاهیم و مبانی سیاستگذاری رسانه با نگاهی به صداوسیما، بررسی نظرات رهبر معظم انقلاب در سیاستگذاری صداوسیمای تراز"، پژوهشنامه فرهنگ و رسانه (نامه فرهنگ و ارتباطات)، 5، 2، 1400، 191–221. doi: 10.30497/lcc.2022.239523.1012
HARVARD
عمیدی مظاهری، نوید. (1400). 'تأملی در مفاهیم و مبانی سیاستگذاری رسانه با نگاهی به صداوسیما، بررسی نظرات رهبر معظم انقلاب در سیاستگذاری صداوسیمای تراز'، پژوهشنامه فرهنگ و رسانه (نامه فرهنگ و ارتباطات)، 5(2), pp. 191–221. doi: 10.30497/lcc.2022.239523.1012
CHICAGO
عمیدی مظاهری، نوید، "تأملی در مفاهیم و مبانی سیاستگذاری رسانه با نگاهی به صداوسیما، بررسی نظرات رهبر معظم انقلاب در سیاستگذاری صداوسیمای تراز." پژوهشنامه فرهنگ و رسانه (نامه فرهنگ و ارتباطات)، 5 2 (1400): 191–221, doi: 10.30497/lcc.2022.239523.1012
VANCOUVER
عمیدی مظاهری نوید. تأملی در مفاهیم و مبانی سیاستگذاری رسانه با نگاهی به صداوسیما، بررسی نظرات رهبر معظم انقلاب در سیاستگذاری صداوسیمای تراز. پژوهشنامه فرهنگ و رسانه (نامه فرهنگ و ارتباطات). 1400;5(2):191–221. doi: 10.30497/lcc.2022.239523.1012